lang trane van die hart.
woorde huil soms
op papier, brûe, kitare, rots en kots,
asyn in die wonde,
ingesmeer, geslaan, gemartel in die weeshuis van die hart.
woorde huil soms
tot die siel skil-verdroog raak van “traak-my-nie-meer-nie”
‘n uitgespoelde vis, uitgedroogde oë,
woorde huil soms
tot die seisoen verander,
woorde huil soms
tot die fetus vorm kry
woorde huil soms
tot die roof verdwyn in wit heilige skil-vers.
woorde huil soms
tot alles heel raak,
tot alles nuut raak
tot
jy
weer mens raak.
(Jak de Priester)
